ورود به سامانه عضویت در سامانه
 
صفحه اصلی مقالات پذیرفته شده
ارزیابی، تاثیر عملیات حرارتی پایدارسازی R100 و پیرسازی RH950 بر تغییرات ریزساختار و سختی منطقه جوش فولاد زنگ نزن سختی رسوبی شونده نیمه آستنیتی 17-7PH جوشکاری شده توسط سیم جوش 308L
کد مقاله : 2573-IMES-CONGR
نویسندگان:
محمد آذری *1، حدیث مسرور2، کمال جانقربان3
1اصفهان خ عسگریه خ شمس بن بست جلیلی پلاک 68
2دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز
3استاد دانشگاه شیراز
چکیده مقاله:
در این تحقیق تاثیر سیکل عملیات حرارتی پایدار سازی و عملیات حرارتی پیرسازی بر ریزساختار و تغییرات سختی منطقه جوش فولاد زنگ نزن نیمه آستنیتی سختی رسوبی شونده 17-7PH مورد ارزیابی قرار گرفته است. ابتدا جوشکاری قوسی تنگستن- گاز محافظ و سپس عملیات انحلال سازی در دمای 1065 درجه سانتی گراد به مدت زمان 30 دقیقه بر روی نمونه ها صورت گرفت و نمونه ها در هوا سرد گردیدند. عملیات حرارتی پایدارسازی در دمای 955 درجه سانتی گراد به مدت 10 دقیقه انجام شد و نمونه ها در هوا سرد شدند. عملیات تبریدی به مدت 8 ساعت در دمای 30- سانتی گراد صورت گرفت. به منظور انجام عملیات پیرسازی، نمونه ها به مدت یک ساعت در دمای 510 سانتی گراد حرارت دهی شده و در هوا سرد گردیدند. ریزساختار منطقه جوش با استفاده از میکروسکوپ نوری مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که ریزساختار فلز پایه قبل از عملیات حرارتی پایدارسازی شامل فاز آستنیت به همراه
رشته های فریت دلتا بوده که پس از عملیات پایدارسازی فاز آستنیت به فاز مارتنزیت لایه ای دگرگونی می یابد. ریزساختار منطقه جوش قبل و بعد از عملیات حرارتی شامل فاز آستنیت به همراه رشته های فریت دلتا می باشد. با انجام عملیات پیرسازی مقادیر سختی فلز پایه افزایش یافته و در مقادیر سختی منطقه جوش تغییرات چشمگیری مشاهده
نمی شود.
کلیدواژه ها:
فولاد زنگ نزن 17-7PH، عملیات حرارتی پایدار سازی، عملیات حرارتی پیرسازی
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است